Braničevski upravni okrug se nalazi u istočnom delu Republike Srbije.
Sedište okruga je gradsko naselje Požarevac, poznata raskrsnica puteva, kroz koji i danas vode brojne saobraćajnice. Ima ukupno 183.625 stanovnika (popis 2011). Prema podacima sa poslednjeg popisa 2022. godine u okrugu je živelo 156.367 stanovnika[1]
Sredinom XIX veka, u vreme osamostaljivanja srpske države, Požarevac postaje, pored Kragujevca, druga prestonica kneza Miloša Obrenovića. Knez Miloš Obrenović je još za života podigao sebi, u Požarevcu, spomenike:
- Sabornu crkvu (1819. godine), konak – dvorac (1825. Godine)
- novu čaršiju (1827. Godine) i
- ergelu Ljubičevo (1860. godine).
Kulturne znamenitosti Braničevskog okruga su:
- Viminacijum, Kostolac
- Narodni muzej u Požarevcu (prvi sagrađen nakon beogradskog)
- Etno park Tulba (jedinstveni muzej u prirodi)
- Galerija slika Milene Pavlović-Barili (poznate slikarke i pesnikinje nadrealizma)
- Golubački Grad, Golubac
- Ramska tvrđava, Veliko Gradište
- Kraku lu Jordan, Kučevo
- Kuća glumice Žanke Stokić, Rabrovo
- Manastiri Rukumija, Sestroljin. Tuman, Bradača, Zaova, Gornjak, Vitovnica, Nimnik, Trška crkva.
Prirodne znamenitosti Braničevskog okruga su:
- pećine u okolini Kučeva: pećina Ceremošnja, pećina Ravništarka, Dubočka pećina, Ševička pećina
- vrelo reke Mlave, Žagubica
- Krupajsko vrelo, Krepoljin
- Gornjačka klisura
- Privredni kapaciteti ovog okruga koncentrisani su u blizini gradova Požarevac i Kostolac.
Braničevski okrug obuhvata opštine:
- Veliko Gradište
- Požarevac
- Golubac
- Malo Crniće
- Žabari
- Petrovac
- Kučevo
- Žagubica
Sedište okruga je grad Požarevac, poznata raskrsnica puteva, kroz koji i danas vode brojne saobraćajnice.
Braničevo je geografska i istorijska oblast u severoistočnom delu Srbije. Ograničena je Velikom Moravom, Dunavom i planinskim vencem koji čine Beljanica, Homoljske planine i Severni Kučaj. Oblast je dobila naziv po srednjovekovnoj tvrđavi Braničevo.
Najveći deo oblasti nalazi se u okviru današnjeg Braničevskog okruga. Nalazi se na najvećoj raskrsnici kopnenih i vodenih puteva jugoistočne Evrope. Tu se ukrštaju: dunavska magistrala, koja spaja srednjoevropski prostor sa crnomorskim obalama i Bliskim istokom, i moravsko-vardarska koja povezuje isti taj prostor sa egejskim svetom na jugu. Te dve komunikacije stare su onoliko koliko je staro trajanje čoveka na ovim prostorima.
Na relativno malom prostoru ove oblasti jasno se izdvajaju ravničarski tereni u dolini Dunava i Velike Morave, sa Stigom kao najplodnijom ravnicom u dolini južno od Save i Dunava. Srednji tok Mlave i Peka odlikuju brdovite oblasti, nadmorske visine između 200 i 300 metara, pogodne za voćarstvo i stočarstvo. Izvorišni i srednji tokovi ove dve reke čine planinske oblasti Homolja i Zvižda, bogate šumom, pašnjacima, rudnim i mineralnim blagom.
Braničevo pripada jugoistočnom obodu Panonskog basena i u geografskom smislu predstavlja mikroregiju ili kraj koji obuhvata sliv donjeg toka reke Pek. Prostire se od Kaonske klisure Peka do njegovog ušća u Dunav. Razvođem ka donjoj Mlavi odvojeno je od Stiga. Reljef Braničeva uglavnom je izgrađen erozivnim delovanjem donjeg toka Peka. Zemljište je raščlanjeno dolinama donjeg toka Peka i njegovih pritoka. Nizvodno od Kaonske klisure Pek je delom epigenetski usečen. Brežuljkasto zemljište na levoj strani donjeg Peka izgrađeno je od lesa a ono na desnoj strani od sarmatskog peščara. Zemljište pored Dunava sastoji se od živog peska. Deo vode Peka upija se u pesak pa imamo slučaj da je njegov proticaj manji u donjem nego u srednjem toku. Morfološki je karakteristična Požeženska peščara sa dinama.
Braničevo ima izlaz na Đerdapsko jezero a pored njega u njemu je veštačko Srebrno (Gradištansko) jezero nastalo pregrađivanjem rukavca Dunava.